Park Narodowy del Circeo

Oficjalnie otwarty już w 1934 roku został powołany w celu ochrony szczególnego mikroklimatu obfitującego w niespotykane gdzie indziej gatunki roślin i zwierząt. Składa się na niego masyw góry Circeo, las państwowy Sabaudii i linia wydm na wybrzeżu, które ciągną się aż do Latina. Jest to wyjątkowy park w regionie morskim i wyspowym, nadaje mu to całkowicie odrębny status.

Obszar chroniony we Włoszech, położony jest wzdłuż wybrzeża Morza Tyrreńskiego na południe od Rzymu. Ma powierzchnię 8500 ha i zróżnicowany krajobraz: wydmy nadmorskie, przylądek Circeo, jezioro Sabaudia, tereny podmokłe. Występują tu lasy dębowe z dębem korkowym, ostrolistnym, burgundzkim i szypułkowym oraz chruściną jagodną. Zbocza przylądka od strony morza porośnięte są jałowcem Juniperus phoenicia.

Flora jest tu jednak typowo śródziemnomorska. Na terenach podmokłych występują gatunki typowe dla środowisk słonych. Można tu spotkać bogatą faunę ptaków, m.in.: rybołowa, sokoła wędrownego, bielika, warzęcha, czerwonaka, żurawia, dzięcioła, pustułkę, ibisa. Fauna ssaków jest dość uboga (ok. 20 gatunków), m.in.: dzik, daniel, sarna; z gadów m.in.: żółw śródziemnomorski, wąż stepowy, żmija żebrowana, a także wąż Cervone - największy wąż włoski. Na wolności żyją tu różne zwierzęta: lisy, kuny, łasice, zające, borsuki, skunksy, jeże, ursony, trochę wiewiórek i wydry. Grupa jeleni mieszka w enklawie w lesie państwowym.