Zadar - Galijoti XXI wieku

Jednym ze znaków Zadaru, miasta o wyjątkowej historii liczącej trzy tysiące lat, bogatym dziedzictwie kulturalnym i licznych zabytkach są też barkajoli (łac. barcatores), którzy od XIV wieku małymi łodziami łączą dwa końce portu miejskiego w każda pogodę, oszczędzając w ten sposób czas podróznym.

Tradycja barkajolstwa datowana jest od średniowiecza, kiedy władze miasta dawały poszczególnym mieszkańcom prawo do tego, żeby za odpowiednią opłatą przewozili podróżnych swoimi łodziami w porcie miejskim. Dziś charakterystycznymi, czerwonymi łodziami, które od niedawna stały sie pamiątką miasta, połączone są dwa końce portu miejskiego, wioślarze wiosłują na stojąco jak gondolierzy weneccy. Mimo, że długość przeprawy to 71 metrów i rejs trwa półtorej minuty, przejażdżka barkajolą jest atrakcję turystyczną i niewiele osób odwiedzających Zadar z niej nie korzysta.

Obecnie jest tylko kilka barkajoli, a w przeszłości było ich nawet 21, w czasie Pierwszej Wojny Światowej. Wtedy nawet dwie kobiety pływały łodziami, a ich mężowie byli na polu bitwy. Barkajolstwo to tradycja rodzinna, która przekazywana jest z pokolenia na pokolenie w kilku rodzinach, udało sie ją utrzmać mimo wszystkich wyzwań nowoczesnego życia.

Poza turystami z usług barkajoli często korzystają uczniowie, dostawcy, handlowcy i wszyscy, którzy do centrum miasta muszą przyjeżdżać po kilka razy dziennie. Skorzystanie z łodzi oszczędza około 15 minut, zamiast drogi dookoła, przez most, który łączy półwysep zadarski z pozostałą częścią miasta.

W celu okazania wdzięczności i szacunku władze miasta już od 30 lat tradycyjnie w Nowy Rok goszczą barkajoli, a od ośmiu lat też subwencjonują ich pracę.

Dwa lata temu o barkajolach w Chorwacji nakręcony został film dokumentalny pod tytułem "Zadarscy> barkajole", scenarzystką i reżyserem była Tanja Kanceljak.


Źródło: CNTB